Με αφορμή τις παγκόσμιες εξελίξεις με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, διάβασα ένα ξένο άρθρο με τίτλο “Η γεωοικονομία είναι η νέα γεωπολιτική” και μου φάνηκε ό,τι πιο εύστοχο έχω δει τελευταία.
Παρακολουθώντας την αλματώδη άνοδο των τιμών του πετρελαίου είναι πλέον ευδιάκριτη η αλληλεξάρτηση των οικονομικών με τα γεωπολιτικά. Η τελευταία ανάφλεξη στη γειτονιά μας ήδη έχει προκαλέσει μεγάλη αναστάτωση και έχουν παρατηρηθεί οι πρώτες ανατιμήσεις.
Το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ συζητιέται διεθνώς και κάποιες χώρες έχουν αρχίσει να κάνουν σχέδια έκτακτης ανάγκης για πιθανές ελλείψεις στα καύσιμα. Το ερώτημα που απασχολεί πολύ κόσμο είναι σε ποιο βαθμό μπορούμε να ελπίζουμε σε καλές οικονομικές εξελίξεις εν μέσω γεωπολιτικής αστάθειας. Το σύγχρονο όραμα της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας και της ελεύθερης διακίνησης αγαθών τίθεται προς αμφισβήτηση.
Σε επίπεδο ιδεών η πίστη για εξάλειψη των ανισοτήτων μεταξύ ανεπτυγμένων και αναπτυσσόμενων χωρών με όχημα το εμπόριο έχει καταρρεύσει. Πρόκειται πρακτικά για τη διάψευση όλων των προσδοκιών μας ότι το κοινό οικονομικό συμφέρον εγγυάται σταθερότητα.
Οφείλω να ομολογήσω ότι οι άνθρωποι με αμιγώς οικονομικό υπόβαθρο μάλλον δυσκολεύονται να προσθέσουν την παράμετρο των γεωπολιτικών εξελίξεων στις οικονομικές αναλύσεις τους.
Θα επιχειρήσω μία απόπειρα ερμηνεία της κατάστασης ως άνθρωπος των Οικονομικών:
- Το άνοιγμα της οικονομίας μετά την πανδημία αποκάλυψε την εξάρτηση των δυτικών χωρών από τις αναδυόμενες οικονομίες.
- Οι αρνητικές επιπτώσεις της παγκοσμιοποίησης και ο ρόλος τους στη διόγκωση των ανισοτήτων αυξήθηκε.
- Ο τεχνολογικός ανταγωνισμός μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας έχει γίνει κυρίαρχος παράγοντας που διαμορφώνει τις εξελίξεις.
Κάθε πρόβλεψη για το μέλλον ενώ δεν προλαβαίνουμε τις εξελίξεις είναι παρακινδυνευμένη. Το μόνο σίγουρο είναι πως διαμορφώνεται μία νέα μάχη ισχύος που συνεπάγεται εμπόλεμη κατάσταση και στην οικονομία.
Εύχομαι το Πάσχα να μας φέρει πίσω την ειρήνη!
Δημήτρης Δημητρίου,
Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος,
CPA Kudos Greece
