Διαβάζοντας τις ειδήσεις αυτές τις μέρες, δεν μπορούσα να μη σταθώ σε αυτή που μας έχει προβληματίσει όλους: την απάτη με τη ΜΚΟ για τα άρρωστα παιδιά. «Οὐδὲν ἀνθρώπου δεινότερον πέλει.» γράφει ο Σοφοκλής στην Αντιγόνη και αυτό το γεγονός αποδεικνύει περίτρανα ότι το σκοτάδι της ανθρώπινης φύσης ποτέ δεν θα σταματήσει να μας εκπλήσσει.
Πώς αλλιώς να αποδεχτεί κάποιος ότι κάποιοι είδαν στον πόνο μωρών και της οικογένειάς τους μία ευκαιρία να θησαυρίζουν; Είναι ακατανόητο και ανήκουστο ταυτόχρονα. Σε φιλοσοφικό, ψυχολογικό και ηθικό επίπεδο δεν ξέρω αν μπορεί κάποιος να ερμηνεύσει αυτό το έρεβος.
Παράλληλα, όμως πρέπει πάση θυσία να διαφυλάξουμε ότι η κοινωνική προσφορά δεν θα εκλείψει από την κοινωνία μας και ότι οι ΜΚΟ θα συνεχίσουν να έχουν ρόλο σε αυτή. Ο μόνος τρόπος να συμβεί αυτό λέγεται «διαφάνεια». Χρειαζόμαστε περισσότερους, αυστηρότερους και σίγουρα υποχρεωτικούς ελέγχους σε όλους τους φορείς που διαχειρίζονται δημόσιο χρήμα ή δωρεές.
Αυτή η ανάγκη συνδέεται άμεσα με αυτό που αντιλαμβάνομαι ως την κοινωνική διάσταση του επαγγέλματος του Ορκωτού Ελεγκτή: να ασκεί την εποπτεία σε αυτού του είδους τους οργανισμούς, αποτελώντας πρακτικά έναν θεματοφύλακα της εμπιστοσύνης στην κοινωνική προσφορά. Το να μη μαγαρίζεται η τελευταία από απάνθρωπους καιροσκόπους και εγκληματίες είναι και ζήτημα δημοκρατίας.
Την ίδια στιγμή που η πληγωμένη ελληνική κοινωνία διάβαζε για τη ΜΚΟ του ονείδους, η κυβέρνηση ανακοίνωνε παρέμβαση για σταθερό επιτόκιο 3% στον εξωδικαστικό μηχανισμό και γνωστοποιήθηκε η αύξηση των προστίμων έως 5 εκατ. ευρώ από την Τράπεζα της Ελλάδος στους servicers για παραβάσεις. Μία καθαρά οικονομική είδηση που όμως έχει και αυτή τη δική της κοινωνική διάσταση όταν μιλάμε για χρεωμένες οικογένειες και νοικοκυριά που αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους. Κάποιοι είδαν σε αυτό μία ακόμη ευκαιρία για πλουτισμό στη δυστυχία των άλλων.
Ίσως, τελικά η διαφάνεια να είναι το αντίβαρο σε οποιαδήποτε προσπάθεια εκμετάλλευσης της ανθρώπινης ανάγκης. Παραδείγματος χάριν, αναρωτιέμαι ως Ορκωτός Ελεγκτής κατά πόσο οι εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων διαθέτουν τους απαραίτητους μηχανισμούς εσωτερικού ελέγχου και συμμόρφωσης για να διαχειριστούν χαρτοφυλάκια δισεκατομμυρίων με διαφάνεια.
Προφανώς το ευρύ κοινό δεν κατανοεί έννοιες όπως η Εταιρική Διακυβέρνηση και η συμμόρφωση. Βεβαιότατα όμως αντιλαμβάνεται την κοινωνική σημασία του ελέγχου, που με τα παραπάνω γεγονότα έχει αναδειχθεί περισσότερο από ποτέ.
Ας αντιληφθούμε λοιπόν το βάρος της ευθύνης που κουβαλάμε αυτούς τους δύσκολους καιρούς. Διότι η διαφάνεια δεν αφορά μόνο τις επιχειρήσεις και η δουλειά μας δεν είναι μόνο το Excel.
Δημήτρης Δημητρίου,
Ιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος,
CPA Kudos Greece
